Babam öldüğü gün, evmizin bütün ışıkları karanlığa büründü.
O gün, sonsuzluğa bir ayrılık göründü,
Sanki bağrimda ciğerlerim söküldü, gözlerimin feri söndü,
O koca dağ yıkılınca, dünyam yıkıldı, umutlarım yıkıldı, sevinçlerim hayallerim yıkıldı.
Şimdi yüreğim dermansız, dizlerim takatsız kaldı.
Evimizde sevinçler kanatsız kaldı.
Anlandın ki; babaydi evin direği, babaydi insanin yüreği.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta