Birden babam geldi aklıma. Ramazanda öyle müşfik olurdu ki o sert adam, hayran kalırdım. Yattığı yer nur olsun. İspartadan bir pembe gül fidanı getirmiş. Dedemin, dedemin babasının mezarına dikti. Çok da güzel baktı. Sonra vefat edince ben de onun kabrine diktim. İki tane biri kurudu. Biri seneyi devriyesinde güllerin açmadığı bir vakitte bir tane pembe gül açtı. Oğlumla ziyaretine gidince sabah gözyaşlarına boğulduk. Nur içinde yat babacığım. ..Küçük kızın seni çok seviyor...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta