Birden babam geldi aklıma. Ramazanda öyle müşfik olurdu ki o sert adam, hayran kalırdım. Yattığı yer nur olsun. İspartadan bir pembe gül fidanı getirmiş. Dedemin, dedemin babasının mezarına dikti. Çok da güzel baktı. Sonra vefat edince ben de onun kabrine diktim. İki tane biri kurudu. Biri seneyi devriyesinde güllerin açmadığı bir vakitte bir tane pembe gül açtı. Oğlumla ziyaretine gidince sabah gözyaşlarına boğulduk. Nur içinde yat babacığım. ..Küçük kızın seni çok seviyor...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta