Bir babanın babalığı,
Kendi babası öldüğünde başlarmış.
Onun en değerli hatırası,
İçine akan yaşlarmış
Yıkılan çınar ağacının yerini,
Artık kendisi alırmış,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta