Kaybolmuştu babaları çocukların, çocuklar yetim, Anaları dul kalmıştı. Aradan tam on yıl geçmiş, çocuklar babayı unutmuşlar, herkes
Kendi hayatına dalıp gitmişti.
Bir gün bir haber geldi emniyetten, yıllar sonra
Babalarını teşhis için gelmeleri söylendi.
Ailede bir telaş ve buruk bir mutluluk hali vardı. Toplanıp gittiler teşhis etmeye babalarını.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta