BABALIK
Şeytanın casusları gibi çökmüştü göğsüne olanca gölgeler
Bir çift kara cine benzeyen gözlerini sil
Üçler yediler geldi sır kapısını arala
Kırklar meydanı kurulmuş babalık
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ya sen yanacaktın ya da hasat zamanını bekleyen başaklar...
kutluyorum sizi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta