Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kardeşim insanların yaradılışları farklıdır bazıları babanız gibidir fakat çocukların beklentisi çok farklıdır.Babaların biraz da geleneksel tutumu bu yöndedir.Sevmez olurmu.Seni tahminleriyin çok çok üstünde sevmiştir.paylaşım için teşekkür ederim selamlar.
Babalarımız... huzurumuzun ön kapısı... başarılar
tebrikler. anlatımı çok hoş bir şiirleştirilmiş hikaye zevkle okudum . başarılarınızın devamını dilerim. selam ve dua ile
Canim ya keske benim babam da yasasaydi da bizi icinden sevseydi... Herkesin Acisi farkli iste..Yuregine saglik harika bir siir opuyorum seni,,,
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta