“Baba elken insana, anne ciğerden yana.”
Diye bir söz söylemiş güya atalar oğlum.
Sen böyle yalanlara aldanıp kanma sakın,
Babaları anlamayan dar kafalar, der oğlum.
Hiçbir baba yoktur ki pervane kesilmesin,
Ayağına diken batsa çocuğunun başında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta