Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Şair haksız diyemiyeceğim. Zira Babalar Günü hep anneler gününe göre daha sönük geçer veya unutulur bile zaman zaman. Fakat aklımın ermediği bir şey var: İnsan sevdiğini senede bir gün mü anar?...Nedir bu çılgınlık* Rant için konulmuş günler...
Yok... İstisnalar kaideyi bozmaz.Fakat iskele babaları da yok değil toplumda hani...
ALTININ KIYMETİNİ SARRAF BİLİR.
Sizin çocuklarınız henüz acemi çırak anlaşılan. Baba olduklarında kıymetinizi anlayacaklardır umarım....
Kutluyorum şiiri ve sizi içtenlikle Yılmaz bey. Nicelerine...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta