“ulan hava da ne kadar kırmızı bu akşam”
diye sesli düşünülebilecek bir akşamdı
iki bin beş aralığının yirmi dokuzu
işlerinden evlerine dönen insanlarda
akşamüstü telaşı,
sesleri,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




bunlar çok güzeller..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta