Sınavın son beş dakikası.
Ve benim kâğıdım bomboş,
İşte bu kadar korkuyorum.
Aklım almıyor, mantığım kabul etmiyor.
Gülüş dediğin iki dudak arası birkaç tane diş.
Nasıl?
Yalnızca bir gülüş, nasıl olur da böyle derine işleyebilir?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta