İnsanlar,
Hayatlarının her anında sığınacak bir liman arar,
Çocukluklta anne, okulda arkadaş, gençlikte sevgili, yetişkinlikte eş, yaşlılıkta kış,
Limandır, yanaşırlar rıhtıma gözlerinde yaşlarla
Derken, rıhtımdaki babalardan biri
Büyük bir gürültüyle ayrılır emaneten takıldığı yerden, kopar
Ve bu sözünü ettiğimiz insanlar, gözlerinde yaşlarla akıntıya kapılıp açılır, açılır.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta