İnsanlar,
Hayatlarının her anında sığınacak bir liman arar,
Çocukluklta anne, okulda arkadaş, gençlikte sevgili, yetişkinlikte eş, yaşlılıkta kış,
Limandır, yanaşırlar rıhtıma gözlerinde yaşlarla
Derken, rıhtımdaki babalardan biri
Büyük bir gürültüyle ayrılır emaneten takıldığı yerden, kopar
Ve bu sözünü ettiğimiz insanlar, gözlerinde yaşlarla akıntıya kapılıp açılır, açılır.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta