Yeniden öğrenmeliyim gökyüzünü,
Doğayı, ellerimi kanatan deve dikenlerini;
Çünkü yaşamaktayım hüznü.
Bir yol uğrağı mı Babadat, ey çoban!
Sığınır mı ormanın kuytularına
Avcıdan kaçan ceylan?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çünkü yaşamaktayım hüznü.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta