Yeniden öğrenmeliyim gökyüzünü,
Doğayı, ellerimi kanatan deve dikenlerini;
Çünkü yaşamaktayım hüznü.
Bir yol uğrağı mı Babadat, ey çoban!
Sığınır mı ormanın kuytularına
Avcıdan kaçan ceylan?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Çünkü yaşamaktayım hüznü.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta