(Ben 17 yaşında bir gencim.Babama 24 mart 2004 te kanser teşhisi konmuştu,ve 15 ağustos 2005 günü yanında uyandığımda rüyalarımın devi ruh olmuştu)
Çıksam 2. katın merdivenlerini heyecanla
Bulsam yine seni boylu boyunca karşımda
Ama artık yoksun
Sen toprağın oldun
Sen benim babam
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




içten samimi duygularla yazılmış.bende seninle aynı durumda olduğum için çok duygulandım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta