iki yaşında anımsıyorum seni
iki odalı gecekondunun balkonunda içtigin çayı
derin derin çektiğin sigaranın kapattığı yüzünü
boşluğa dalmış bakışlarındaki yalnızlığı
hatırlarmısın babacığım
gece yarısı iştan döndüğünde eve
saçlarımı okşardın incitmeden öper koklardın
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
