Hep baba kelimesini duyarak büyüdüm,
Kimse elimden tutmadı yalnız yürüdüm,
Yüreğimden sevgiyi ve şefkati kürüdüm,
Sen öldüğün gün baba ben çok küçüktüm.
Ne kadar hatırlasamda henüz küçüktüm,
Artık ben,garip boynu bükük bir öksüzdüm,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Şiiriniz beni etkiledi.
Yüreğinize de umutlarınıza da zeval gelmesin.
Kutluyor, tebrikler ediyorum.
Babasızlık zordur şair dost ALLAH rahmet eylesin vefalı bir evlatmışsınızki bu şiiri yazmışsınız öksüz kalan çocukları diğer akrabaları kesinlikle daha çok sahiplenmeli fakat bunu pek göremiyoruz maneviyatımız halk olarak çökmüş durumda gidişatı ve yeni nesil gençliği pek beğenmiyorum bunun dışında duygulu şiirinizi beğendim saygıyla sevgiyle ve şiirle kalın
Babalar ölmüyor can dostum yüreğimizde beynimizde her zaman yanımızda yaşıyorlar.Bu şiiriniz benimde babamın ölümünü yıkadığım güne götürdü.Allah rahmet etsin.Şiiriniz güzeldi.Tebrikler Vecdi HATUNOĞLU
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta