Bir yüz günlük hasret ile
Ey can olan babacığım
Annem de gelince sana
Hicran oldu yanlızlığım
Ötelerden seslenirsin
Hissederim tesellini
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'...Ağlama, Ey Baba'sını Kaybeden Kız...'
Onu yaşayan, şiiri de yaşayarak okuyor sevgili şiir dostum. Babanıza Tanrıdan rahmet diliyorum.Hele anneler de gidince yanına yalnızlık katmerleniyor gerçekten.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta