Bir sonbahar öğleninde dolaşırken İstanbul'u,
Ve binbir hayalle yatıştırırken ruhumu.
Bir de baktım ki saate, ikindi yaklaşıyor;
Beni kötülüklerden neyh eden, benden uzaklaşıyor!
Hızlı adımlarla yürürken caddede,
Gözlerimle de bir minare arıyordum, ama nerde!
Sanki halâ fethedilmemiş bu memleket;
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta