Bir arkadaşım vardı,
kendisi iki yaşındayken
babası vefat etmiş.
Baba, mevzusu her açıldığında
rengi sararır,
birden gözleri yaşarırdı.
Keşke yaşasaydı, dedi.
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta