Baba Oğul Şiiri - Kürşat Hardal

Ey oğul
Altmış beş yıl devirdim
Altmış altıya
Nokta kala

Fazla yaşadım say
Peygamber vuslatından
Üç fazla

Bir çınar
Altı fidan bıraktım
Ayrıldığım toprağa

Sekiz tohum gördüm
Nefes alanda
Hepsi benim özüm ola

Benden önce göç eyledi
Göç vakti gelende
Atalarım çınarlarım

Hep özledim durdum
Söylendim yoruldum
Göç vakti gel eyledi

Kolay değil
Sesli sessiz
Çok fırtına yaşadım

Ana bacı gardaş
Yok vaktinde
Dokuz canı barkladım

Beni hep çınar görme
Zaman dehlizi bu
Her şey anlık

Can suyu idim
Tohumlukta bilirim
Yaşadım ki fidanlık

Benden önce uçmağa varan
Ata çınarın ardından
Geldi çattı çınarlık

Ben yaşadım
Yaşattım
Can suyumu harcadım

Benim
İyisi de
Kötüsü de

Orman size kalanda
Çınar olanda
Anlarsın zamanla

Fazla yaşadım say
Anıları anımsa
Güzel hatırla

Ey baba
Can ata
Gölgen eksik kaldı
Fidanlar başsız kaldı
Tohumlar susuz kaldı
Çok özledi bu fidan seni.