Yıllardır çıkmadı içimdeki sızısı,
Hep boynum büküktü bende kaldı acısı.
O da çekip gitti oysa bu neyin sancısı!
Yüreğim de yara kaldı baba ocağı.
Ben bilmezdim bu kadar zor olduğunu,
alevden daha kötüsünün kor olduğunu;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta