Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Ne ananın yeri doldurulur ne de babanın yeri; Sevgileri apayrıdır Nurgül hanım. Bu duygu yüklü güzel şiirinizi tam puanla yürekten alkışlıyor antolojime alıyorum.Selam ve saygılarımla...
yüregine saglik dostt
Kimbilir ne kadar büyük, dağ gibi sevgi ve şefkat vardır yüreğinde. Bazı insanlar gösteremez nedendir bilinmez. Taşıyamaz beynindeki yükü, ya da anasından, babasından öyle görmüştür. Ben bile anamın , babamın yanında çocuklarımı doya doya kucağıma alıp öpemedim. Şimdi torunumu kucağımdan indirmiyorum. Ataerkil toplumların bir kuralıydı. Şimdi tabular yıkıldı. Ama bizim kışağın içinde kaldı o acı. Yürek burkan güzel anlatımınızla.. Kutlarım.
Birol Hepgüler.
O kocaman boşluk hiç dolmaz... Hiç kimsenin 'kucağı da, babanının kucağına uymaz...'
Baba güvendir, dağ gibi... Baba varlıktır, türlü meyvelerin bolluğunda bağ gibi... Baba güçtür, ardında hissettiğin bir ordu gibi... Baba 'hızırdır', yetişir herşeye ilaç gibi...
Baba dosttur, arkadaştır, sırdaştır... Baba bütün yolları açan yoldaştır...
O yüzden adam gibi adamlara 'Baba Adam' derler... Adamdır baba çünkü... Ailesinin üzerine 'kol, kanat germiş' doğandır, kartaldır...
Şiiri çok iyi anlıyorum Nurgül Hanım.. Duygularınızı da... Çünkü, ben de bir babayım..
Kutluyorum şiirinizi ve sizi...
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta