Ellerimden tutardı babam,
Yaşadığı acılardan uzak tutmak istercesine.
Geçmişin hüzünleri saklıydı her bakışında.
Sırtını çevirip yaşanmışlara,
Yeni umutlara yelken açma hevesi gizlenirdi dudak aralarından sızan cümlelerde.
Hep çağının ötesinde yaşamlar düşlerdi,
Çağın ilerisine hazırlamak adına bizleri. Ellerinin sıcaklığı güvenmek demekti çocuk yüreğimize.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta