aynı yabancı ışık düşerken perde aralığından,
insan neden kalktığını değil de
neden hâlâ dönmediğini soruyorsa kendine,
O sırada sokaklar isimlerini söylemiyorsa
O sırada kapılar tanımıyorsa yüzünü,
O sırada her adımda biraz daha eksiliyorsan,
kimsenin fark etmediği bir yerinden...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta