Hakikat meydanına vardım geçende,
Gördüm ki sohbetin kânı meyhane.
Baba Erenler’in elinde câmı,
İçenler mest olur, olur dîvâne!
Sorma bizim meyimizin rengini,
Kızıl deryâdır coşar cûş eder.
İçen ârif olur, bilir sırrını,
Hak’tan içre Hak’tır, demler dem eder.
Sâkîdir mürşidim, sunar elinden,
Bir yudumcuk içtim, döndü serimden.
Dünya malı geçer, gamı gönülden,
Meyhane-i aşkta buldum vatanı!
Demedim mi size candan, yürekten?
Bu mey, sudan değil, Hû'dan ıraktan!
Can gözünü açtı bir damla şaraptan,
Erenler meyhoru, sırlar sultanı!
Gerçek meyhaneye giren bilir ki,
Mey, la’l eyler dili, gider her gamı.
Baba Erenler’dir bu demin sâkîsi,
Hacı Bektaş Veli’dir ulu pîrimiz!
Meylimiz onadır, niyazımız ona...
Kayıt Tarihi : 3.8.2025 04:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!