Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Güzel olsa gerek baba diyebilmek
Bu kelimeyi bilebilmek.../...
Her çocuk doğuran kadın analığı, her adam da babalığı bilmez
Yürekde olur bunlar bilirim
hüzünle doldu gönlüm
sevgilerimle
Canlarım
Bebeklerim oldu; ottan, çöpten, çiçekten
Babam oldu; dili bal, yüreği kaymak,
Ekmeği alın teri, O kokardı nefesi
Ah o sevgisi! deryalara bedeldi hepten
Anam oldu; aşı tatlı, bakışı gönülden
Yuğduğu bembeyaz, asardı bahçeye gün gelmeden
Osmanlıydı kısacası, sazı-sözü Yörük Kızı
Ah o ana yüreği! Alemlere çiçekti Ege’den
Babam,anam kardeşlerim; güle döndük, sanki ezelden
Saray oldu yuvamız, çoştuk dilden gönülden
Taşlar oldu tökezleten
Bir damla eksiltmedim yüreğimden
Bilirim; anam-babamdır yüreğime eken
Ondandır ellerim açık göklere
Gönlüm zikirdedir her demde
Şükrederim Rabbime...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta