Ah çeken efkarımdır,
İnsanlar.
Baba dergahından
Umutlar veririm.
Bazen fitne olup
Pis kokanlar,
Benden ah alırlar...
Öyle sevdalar vardır, biter baslar;
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten
Devamını Oku
Buruk tatlar vardır, ağızda şurup giden;
Bir aşka vuran güneş kolayca batmıyor.
Yanıyor bin kollu şamdanı, tutuşuyor
Ufkunuzda camları göksel konağının
Ve bir yaz aksamı buhurdan gibi tüten




insanlara 'umut' ve 'ah' dışında da vermemiz gereken şeyler olmalı. bizim gibi ülkelerde umut ve ah yoksulun ekmeği durumuna getirildiği için, umut ve ah'ın yanına mücadeleyi, hakkını aramayı ve almayı da eklememiz gerekir diye düşünüyorum. buna benzer şiir ve dizeler teslimiyet ve (en genel anlamda) varolan düzenin değiştirilemeyeceği gibi bir anlamı, anlayışı körüklüyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta