Kardaş , kardaş babamdan yazmaya kelamın bitti mi
Baba dediğimde gök kubbemiz dayandığımız dağın erimeyen karı halil ibrahim sofrasının bitmeyen bereketi giderken iki damla yaş bırakıp geçti gitti
Üzerimdeki kol kanat gölgesinde ferahladığım kos koca bir çınar idi
Babalar bazen dağlar kadar sert ovalar kadar geniş pamuk kadar yumuşak
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta