Baba, dün “yorgunum baba” başlıklı bir şiir dinlediğimden dolayı çok üzülmüştüm.
Hatta öylesine üzülmüştüm ki; tansiyon rahatsızlığım olmamasına rağmen,
Üzüntüden tansiyonum ya çok düşmüştü ya da çok yükselmişti.
Bulunduğum odamın duvarları ha bire dönüyordu.
Sanki vefat edeceğim sandım ve durmadan ard arda kelime-i tevhid getirdim.
Çok şükür birkaç dakika sonra kendime geldim.
Ve “insan bir an var, bir an da yok” bilincinde olması gerektiğini, tekrar yeniden hatırladım.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta