Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ah babalar ah bir konussalar neler söyleyeceklerde, konusamiyorlar konusmuyorlar. Msalada olsa onlari dinlemek kadar güzel hic birsey yok galiba dost.
Yüreginize saglik.
saygilar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta