Tabutlar geçiyor gözümün önünden.
Kafamı çeviriyorum,
Görmezden gelemiyorum,
Sanki her biri tanıdık cenaze alayının.
Hepsinin yüzü, yüzümün aynısı…
Yaklaşıp omuz veriyorum usulca
Bu kadın başımla,
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Kutluyor ve aynı duyguları paylaşıyorum......
eyvallah
yüreğinize sağlık
saygılar...
Ben ki ilk defa
Kendi çocukluğumdan kaçıyorum.
Çocukluğundan kaçmayan kaç insan var acaba bizim ülkemizde? .Kadının toplumdaki yeri, köyde ökümüzden, şehirde arabamızdan sonra olduğu sürece daha bir çok insan kendi çocukluğundan kaçacaktır.
Güzel ve anlamlı dizeler için kutluyorum sayın Başdemir.
bir çocugun gözünde isabetlenen siddet ancak bu kadar güzel vurucu ve yakici anlatilabilirdi tebrikler sairem saygilarimla baki, selamlar
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta