Sevgi, şefkat timsali, Anadolu insanı,
Kötü söz söylemezdi, ter temizdi lisanı,
Köyümüzde sevilir, çevrede vardı sanı,
Eli bol, gönlü geniş, merhametli vicdanı.
Bizleri çok severdi, gönülden kucaklardı,
Sevdiğimizi bilir, bal dürümü yapardı,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Torunu olmaktan gurur duyup,onurlandığımız anne anemize[NENEMİZE] ne söylesek az ne yazılsa az Annem öyle diyordu ruhu şad,makamı cennet olsun.Sizlerin kalemine,yüreğine sağlık.
NURETTİN MEMİŞ
BAYBURT
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta