Baba
Baba
Senin yokluğunu fırsat bildiler.
Üstüme geldikçe geldiler baba.
Şuh-i şi kâr gözle hakir gördüler.
Sensiz her halimi bildiler baba.
Tecrübem yetmedi iyi kötüye.
Hep umut bağladım kalbi katıya.
Tebessüm edende kaldım yatıya.
Don gömlek kapıdan saldılar baba.
Koştum koştuğuma yetişemedim.
Yalnızdım kimseyle atişamadim.
İçten içe yandım tutuşamadim.
Karşımda hunharca güldüler baba.
Ne kadar suç varsa ne kadar ayıp.
Mesulu mevzudan uzakta koyup.
İşte geldi burda bu yaptı deyip.
Yok yere çok kere üzdüler baba.
Henüz on beşinde kolları sıvan.
İstersen git çalış istersen dilen.
Borcu var diyordu kapıyı çalan.
Bizi can dostlarım ezdiler baba.
Bebekken ağlarda beşeri mahluk.
Benim sensiz hâlâ gözlerim oluk.
Yetersiz kalıyor aldığım soluk.
Gözümde baharlar öldüler baba.
Hasretin içimde her zaman kor ya.
Daha bir zar bugün daha bir zor ya.
Mezarında biten şu otlar var ya.
Bugün onlar beni yolcular baba.
Seyrani Everek
Kayıt Tarihi : 4.3.2026 03:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Henüz bir yaşındayken kaybettiğim babama ithafen.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!