Gittiğimden beri küçük bir zeytindalı çıkmış mezarında.
Zeytinim, zeytingözlüm diye severdin beni..
Belki cennette bir zeytin bahçen vardır baba..
Kişi sevdiği ile beraber derler ya
Sen hep sev bizi..
Gölgesinde oturacağımız zeytin bahçemiz olsun.
Allah herkesi sevdiğine kavuştursun.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duygu yüklü şiiriniz beğeniyle okudum,yüreğinize kaleminize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta