Yürüşüne bakardım ufakken nasıl ayağa kalkılır diye.
Yürüdüm,bakardım ağzına o sesler nasıl çıkar diye.
Konuştum ilk kelimem sen oldun bakardım gülüşüne.
Gülmesini öğrendim senden gülümsedim hiç üzülme diye.
İş yaparken seyrederdim seni yardım edeyim diye.
Ufacık ellerim beceriksizdi bozardım herşeyi sen tekrar yapdiye.
İzlerdim her davranışını ahlak nedir sormadım örneği sendiye.
“Bize ne irs-ı peder, ne servet ü ne cah kalmıştır,
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled
Devamını Oku
Şuûr-ı hikmete karşı bir eyvallah kalmıştır'
Sultan Veled




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta