1997 yilinda kaybettigim emekli ogretmen olan Babama yazdigim siir.
Bir subat sabahi,sene doksan yedi,
Bu tarih baslatti; bitmez hasreti,
Ortalik toz duman,yuregim yangin yeri,
Boyle mi gidecektin be Baba.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta