Baba… Babacığım…
Daha bebek yaşta evi terk ettiğinde,
Geleceğimi duygularımı bohçaladın kaldırdın sandığa.
Umutlarımı yükledin bir martının kanadına gönderdin denizlere.
Ben sana gelmeye çalıştıkça
Sen hep ardına bakmadan gittin ulaşılmaz yerlere.
Çok şey istemezdim oysa senden.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Baba sevgisi duyarlılığının hüzünlü anlatımını kutlarım. Yüreğiniz sağ, kaleminiz var olsun. Saygılarımla...
Kaleminize sağlık
Mesut Özbek
hüzünler şiirinize yakışmış, yüreğinizden uzak olsunlar Üstat.
paylaştığınız için teşekkürler.
babalara ne yazsak azdır,,,tebrikler
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta