Baba… Babacığım…
Daha bebek yaşta evi terk ettiğinde,
Geleceğimi duygularımı bohçaladın kaldırdın sandığa.
Umutlarımı yükledin bir martının kanadına gönderdin denizlere.
Ben sana gelmeye çalıştıkça
Sen hep ardına bakmadan gittin ulaşılmaz yerlere.
Çok şey istemezdim oysa senden.
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Baba sevgisi duyarlılığının hüzünlü anlatımını kutlarım. Yüreğiniz sağ, kaleminiz var olsun. Saygılarımla...
Kaleminize sağlık
Mesut Özbek
hüzünler şiirinize yakışmış, yüreğinizden uzak olsunlar Üstat.
paylaştığınız için teşekkürler.
babalara ne yazsak azdır,,,tebrikler
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta