Ne anandan,ne babandan bir şey görebilmişsin.
Şu fani dünyada,
Evlatların için çırpınıp durmuşsunda.
Kardeşin kalleşliğini görmüşsün
Bu bi efkarlıktır zamansız
Alıp başını yürümüşsün...
Sanma ki geçer zaman sensiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiire yarum yazdım, tampuanımla kutladım ama ne yorumum çıktı ve nede puanım.
Güzel şiirinizi tam puanımla kutlar, saygılar sunarım.+10
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta