Bir zamanlar küçük bir kız çocuğuydum,ne çabuk büyüdüm...
Hasretin kucağına bıraktın beni, öylece gittin uzaklara...
Elimi uzatsam tutacak kadar yakınım, Ama o ellerin hep uzaktı bana....
Bebek olup yine avuçlarının arasında olmak isterdim....
Şevkatini anlamasamda hissederdim,
Şimdi büyüdüm, yanımda yoktun baba!
Geceleri ışıklar sönüp herkes evine çekilirken buz gibi duvarlar ürkütür beni...
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta