Tam on beş gün oluyor, hastaneye geleli
Bir şeyim yok demiştin, bizi üzmemek için
Hep dimdik ayaktaydın, beni bildim bileli
Şimdi ses vermiyorsun, konuşmuyorsun niçin?
Nezle bile olmazdın, olsan da biz bilmezdik
Hep “İyiyim ben” derdin, “Allah’a şükür” derdin
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta