Al kazmayı sen tut, küreği de ben
Üçte başlıyoruz ikimiz birden
Yorulmak durmak yok bundan sonra
Açılacak çukurun boyutu dünya
Vur! ümitsizliğe sen, mutsuzluğa da ben
Nasıl çaresiz acılar can çekişirken
Aldırma, bırak, inlesin ayrılıklar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
