Kapılar kapalı, pencereler örtük.
Üstüme dört duvar yıkılmış.
Vefasız diyorlar senin yavruna.
Ah baba! .. Kimse bilmiyor derdimi…
Hangi kapıyı açsam, kapatıyorlar.
Hangi yaramı sarsam kanatıyorlar.
Hangi dosta gitsem, düşman oluyorlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta