Kasvetle solan rûh-i pür-ıstırâbım
Tab-ı divânenle kıyâm eyler hâl ü şânım
Nahif vü sâfdır ibtisâmın
Nefret eylerum fakat doyulmaz hilkâtın
Tarîk-i reşâd diye övünür elâlem
Sanarlar ki mücerret dönmez bu âlem
Ne bilir vefâlı ki bu erbab-ı ayyaş
Var ise yanında hayli gamlı sırdaş
Sen ki kemâl-i sâfvet-i kalbi noksansız
Bîvayesizsen de câlî değil hayâtın kıyassız
Çektin onca kayıp fâni acıyı
Sorsan kimselere meçhûldür o nâlân sızıyı
Sükûtüm eziyet iken hâl-i fevrîmde
Şer ü şûr yok iken hâl-i bî-nefesimde
Hiss eder yapayalnız iken melânkoliyi
Yâd eder kalabalık iken mekân-ı izbeyi
At tavlası idi anamın hayâli
Behaim idi menim ânım ezelî sürmeli
Cân-ı şîrin anam idi hüsn-i ekser
Menim babayâne efkârım idi el-hak garib
Ketum Niyâzî
Kayıt Tarihi : 9.11.2024 17:46:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!