BAB ANNE
O, ZAMANIN EN İYİ ARABASINA BİNERKEN,
KANLAR İÇİNDE ELLERİYE, ÜÇ KURUŞA ÇALIŞIRDI,
BU BENİM BABAM.
BİR SEVDA UĞRUNA MAHRUM EDİLMİŞTİ MİRASTAN,
ACLIĞA MAHKUM EDİLENDİ BABAM.
VARLIKLAR İÇİNDE YOKLUK YAŞADI,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta