Kör olan gözler değilmiş meğer
Ne göz kör
Ne de kulak sağır
Gönül kapısı kapalıymış meğer
Ne doğru saklı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Amenna ve saddakna kardeşim.
Allah, bizleri gönül gözleri kapalı olan bakar körlerden eylemesin amin!
Şiirde farklı bir tarza imza atmışsınız ama, denenler hakikat olduğu için yine güzel ve takdire şayan olmuş.
tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta