Acıyı buyur ettiğim gecelerden
Siyah beyaz bir hüzün damlar yanaklarıma benim;
Yalnız sırtladığım ne çok yangınım var oysa
Ne çok yanmış/ne çok kanmış içim.
Hayal meyal hatırlarım;
Akşam olunca bir “adam” çıkagelir penceresinden evimizin
Aynı sofrada toplar hepimizi
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta