Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Allah analarimizi basimizdan eksik etmesin.Bizlerin olene kadar onlara ihtiyaci bitmez.Ne mutlu Allah'a hayirli kul,peygamberimize hayirli ummet,vatana-millete-ailesine hayirli evlatlar yetistirebilmis analara.Hepsinin saygi ve hurmetle ellerinden opuyorum.Yureginize,kaleminize saglik..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta