saçların hep vardı; beline kırmızı kurdele dolamış saçların,
evinin kapısından çıkarken beyaz gelinliği ile gülüşün, saçların hep vardı,
saçların hep vardı; gök kuşağı tacının şarkısında, bir kemandı tokası,
bunca fırtına neden sanıyorsun, bütün rüzgarlarda saçlarına dokunma kavgası,
şimdi, sallantısız küpe takan kulağının susmasın da bütün duymalar,
seslerin kursağında adın birikmiş, dokunsalar adına ağlayacaklar,
saçların hep vardı; ne bahar tene tesadüf, ne sen cana,
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta