Kıyafet düzeni oldukca açık,
Bazıları ciddi uçkuru kaçık,
Bakınca dudaklar oluyor uçuk,
Sosyete pazarlar beni bozuyor.
Eğilip kalktıkca sütun ortada,
Merceği doyumsuz gözler voltada,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hocam sen şanslısın.
Sosyetenin yanından geçmişsin.
Belki de burnuna parfüm kokusu gelmiştir.
Burunlarından ben de hoşlanmam.Tebrikler.
Üretkenliğinizi kutluyorum sevgili şair,hızınıza yetişmek mümkün değil:))Kaleminizin ve yüreğinizin gücü tükenmesin.Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta