I
buhur yakma zamanı geçmişti
yıkık kentin tapınaklarında
biraz ürkek, biraz sancılı
kırılgan günahların şahidiydi
yakılmış mülteci sığınakları
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




söylenebilecek söz bulamıyorum çok etkilendim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta